Kahramanımızın 3 yaşlı döneminde, Adana’daki rakiplerinden söz etmiştik. İzmir’deki Fuar Koşusu’nda da Akkor, Baybora III, Serter, Toptepe gibi sezonun sivrilen taylarını geride bırakmıştı. İşler çok iyi gidiyordu ama söylediğimiz gibi, tayların gerçek güçlerini anlayabilmek, aralarında sıralama yapabilmek için İstanbul yarışlarını beklemek gerekiyordu. BÜYÜK MEYDAN OKUMA 1984 İstanbul sezonunda 46’sı erkek, 24’ü dişi olmak üzere 70 tay start aldı. Katılabilecekleri 12 Açık Koşu vardı, Demirkır bunlardan 11’ini kazandı. Koşamadığı iki koşudan biri dişilerin Cahide Koşusu, diğeri de Arap taylarının adeta klasikleşen Haralar Koşusu. Haralar Koşusu 27 Ekim, Cumhuriyet Koşusu bir gün sonra 28 Ekim’de koşuldu. Demirkır için birini seçmek gerekiyordu. Zor olanı, Cumhuriyet Koşusu’nu tercih ettiler. 3 yaşında bu koşuyu kazanan ilk tay oldu. Şampiyon 3 yaşlı döneminde; Gürbatur, Tulfer, Akkor, Sürbatur, Taç I, Starlice, Altaylım, Final gibi “kalburüstü” yaşıtlarına hiç şans tanımamıştı. Sadece yaşıtlarına mı? 3 yaşlı olarak katıldığı Malazgirt Koşusu’nda; Erbatur, Bodrum, Tulyad, Oymapınar, Ünsal II… Aynı yıl Cumhuriyet Koşusu’nda da; Özay, Arslanbey, Bahadır I, Elhan I, Erbatur ve Sadun gibi sahanın sayılı Arap atlarını geride bıraktı… 3 yaşlı bir Arap tayı; 16 koşuda 15 birincilik, 1 ikincilik… Kazandığı koşular, geçtiği rakipler ortada. Siyasette olduğu gibi, at yarışlarında da güven duyulan isimler anketi yapılsa, Demirkır %90’larla rekor kırarmış… Zaten “Demirbank” denmesinin nedeni de bu… Sadece yılın şampiyon Arap tayı değil, Malazgirt ve Cumhuriyet Koşuları’nda geride bıraktığı kendinden yaşça büyük rakiplere bakınca onun yılın Şampiyon Arap atı olduğunu da görüyoruz… 3 yaşlı döneminde, Devlet haralarında yetişip, bunu başaran başka isim var mı? Yarışseverler için bir güven abidesi olmuş, “Demirkır kimle koşarsa koşun kazanır” algısını oluşturmuştu. Yaşıtlarıyla koşarken genellikle 105 Kuruş, 3 yaşlı döneminde şampiyonlarla koştuğu Malazgirt Koşusu’nda 115, aynı yıl kazandığı Cumhuriyet Koşusu’nda da 135 Kuruş ganyan vermişti. Bu konuda en yetkin kişi Mehmet Ali Kiper, 1984 sezonunu şöyle özetliyor; “Emsaline zor rastlanan Demirkır, yılın büyük şampiyon tayı olmuştur.” SORUNLARDAN YILMAYAN ŞAMPİYON 37 birinciliğinden 15’ini 3 yaşında kazanan Demirkır’ı, tam 8 yıl daha pistlerde izledik. Geçildiği koşularda “içten içe” üzüldük ama ona olan sevgi hiçbir zaman azalmadı. Başarılı olamasa da ona duyulan güven ve saygı bitmiyor; yarışseverlerdeki kredisi bitmek tükenmek bilmiyordu... Kalan 8 yıllık süreçte; 61 yarış, 22 birincilik, 12 ikincilik, 3 üçüncülük, 8 dördüncülük kazandı. Bu safkan için birincilik dışındaki sonuçlara “kazandı” demek ne kadar doğru, bilemem… Fakat şunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim: Ciddi sorunlarla boğuşan bir safkanın 9 yıl sahada kalması, “ben daha buradayım” dercesine koşular kazanıp, güçlü rakiplerini geride bırakması gerçekten saygı duyulacak bir olay... 1985 yılından itibaren koştuğu yarışların tarihlerine bakınca, olağan dışılık gözüküyor. 1985, 86 ve 1991 yıllarında 4 koşu, 1988 ve 90 yıllarında 3, 1987 ve 1989 yıllarında da 2’şer koşu kazanmış. 1985 - 91 arası aldığı start sayısı, yılda 6 ile 9 arasında değişiyor. Koşulara katılma periyotları da hayli düzensiz. Kısa sürelere sıkıştırılan birkaç koşu, sonrasında verilen uzun aralar… Şampiyon atlarda rastlamadığımız kadar çok jokey değişiklikleri. Anlaşılacağı gibi işler iyi gitmiyor… 1985 İstanbul sezonunun ilk haftalarından itibaren göze çarpan bu durum, iniş ve çıkışlarla sürdü. 1984 yılı Hatay Koşusu kupa töreni. 72 • www.tjk.org • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=