2019_Haziran

16 TJK’NIN SESİ HAZİRAN 2019 Yıllar geçti, Salvatore artık sahaya gelmiş ve hazırlıklarına başlamıştı. Her şey gayet güzel gidiyordu, ilk yarışını, 2006 yılının Temmuz ayında, Şartlı 1 mücadelede koştu. O günkü heyecanımı inanın tarif edemem. Bambaşka bir duyguydu. Yarışı 4’üncü tamamladık. 3 yaşlılığında ilk startını Halis Karataş ile almış ve güzel bir birincilik elde etmiştik. Hiç unutmam, yarıştan sonra Halis Karataş bana “Hilmi Bey bu tay çok büyük işler yapacak” demişti. Dediği de çıktı. 3 yaşlılığında Erkek Tay Deneme’de üçüncü olduk, sonrasında Sait Akson Yarışı’nı kazandık, sıra Gazi’ye gelmişti. Doğal olarak büyük favori olarak katıldık. Düşünün, o kadar yıldır atçılık yapıyorum ve insanın eline bir kere böyle bir fırsat geçiyor. Gazi Koşusu’na favori giriyorsunuz. Değil favori olmak, bu büyük yarışa katılabilmek bile bir atçı için büyük bir onur, büyük bir heyecan, büyük bir zevktir. Gazi günü yaşadığım heyecan da bambaşkaydı tabii... Yarış saati yaklaştıkça bu heyecanım daha da zirve yapıyordu. Padokta taktikleri verirken yanımda kardeşim Fahri Narmanlı ve çok sevdiğim Mehmet Bilbaşar da vardı. Neyse, yarış koşuldu ve Salvatore jokeyinin büyük hatası, şanssızlığı nedeniyle bu büyük yarışın üçüncüsü oldu. Kazanan ile arasındaki fark da sadece 1.5 at boyu idi. Biraz burulduk doğal olarak, ama bu bile çok güzeldi. Daha sonrasında Salvatore isimli atım bana İsmet İnönü, Başbakanlık, Fetih Koşuları gibi nice güzel birincilikler tattırdı. Başbakanlık Koşusu’nu da rekor dereceyle kazandık. Dereceyi de sizlere söyleyeyim, 2.00.44. UNUTAMADIKLARIM… Bu arada sırası gelmişken unutamadığım bir anımdan bahsetmek istiyorum. 2008 yılı Başbakanlık Koşusu’ydu. Kurtiniadis ile Salvatore potoyu birlikte baş başa, burun buruna geçtiler. Hangisinin kazandığını ne bizler ne kimse anlayamadı. O anlarda kardeşim Fahri ve Mehmet Bilbaşar ile Şeref Salonu’nda beraberdik. Etraftan konuşmalar geliyor, bazısı Salvatore diyor, kimisi de Kurtiniadis. Foto finiş bir türlü asılamıyor, herkes merak içinde. Normal süresinde açıklanması gereken foto finiş bayağı bir gecikme ile açıklandı ve sonuç Deat Heat, yani atbaşı. O açıklanana kadar geçen 10 dakika inanın hayatımın en zor geçen zamanıydı desem yeridir. Saatler sürmüştü sanki. Sonuçta tebrikler havada uçuştu ve Kemal Kurt ile beraber Başbakanlık Kupsı’nı almıştık. O gün çok sevdiğim mavi renkli formamın böyle bir yarışın kupa merasimine çıkması beni çok gururlandırmıştı. Bu anımı unutamam. 2008 YILI BAŞBAKANLIK KOŞUSU KUPA TÖRENİ... 2007 YILI BÜYÜK TAARRUZ KOŞUSU / SALVATORE...