2018_Ocak

29 TJK’NIN SESİ OCAK 2018 salgısı ile karışarak küçük parçalara ayrılır. Böylece besinler bundan sonraki durak olan oniki parmak barsağında enzimatik sindirime hazır duruma getirilmiş olurlar. Asit salgılayan bölge midenin alt kısmında, salgı bezi içermeyen bölge üst kısmında bulunur. Midenin boşalmasında iki etken önemli rol oynar. Bunlardan biri, alt kısmın peristaltic hareketi, diğeri de bezsiz üst kısımdaki kasların gerginliğindeki değişmelerdir. Mide dokusunda sıkça görülen gastrit (mide yangısı) ve ülserler sindirim olaylarının düzenli işlemesini engeller. Bunlardan daha ender olarak tıkanmalar görülebilir. Atın beslenme alışkanlığına ve sindirim sisteminin yapısına aykırı olarak günde bir veya iki öğün verilmesi, atın stres altında olması, yalnış ve sık ilaç kullanımı, salgı bezlerindeki aksaklıklar mide ülserlerine neden olurlar. Genel olarak ülser, iyileşmeyen kronik yaralardır. Bazen kanamalı da olabilirler. Daha çok duyarlı olan üst mide kısmında yer alırlar. Midenin kendi dokusundan salgılanan hidroklorik asit, çeşitli nedenlerden dolayı mide duvarını zedeleyerek ülser oluşumuna yol açar. Eğer mide içeriği oniki parmak bağırsağına geçemezse, tıkanma olur. Tükürük ve besinlerin yutulmaya devam edilmesi ve atın kusamaması sonucu, tıkanma olayları ciddileşir. Atın genel durumu kötüye gider. Mide tıkanıklıklarının belirtileri, sancı olaylarına benzer. Bazen de bağlantılı olabilir. Mide tıkanmaları çok seyrek görülse de ciddi sonuçlar doğurur. Tıkanmalar mide yırtılmaları ile sonuçlanabilir. Kızıl kurtlar, tenya(şerit) lar, yuvarlak solucan ve sinek larvası gibi parazitler de mide ve barsakların düzenini bozan ve bazen sancıya neden olan etkenlerdir. Mideden ince bağırsağa geçen içerik, oniki parmakta enzimatik sindirime uğrar. İnce bağırsaklarda içeriğe bol miktarda sıvı eklenerek sulandırılması sağlanır. Bu sırada safra kanalından gelen safra salgısı yağların sindirimine yardımcı olur. Pankreas ve karaciğerden, oniki parmak bağırsağı içine salgılanan karbohidraz, lipaz ve peptidaz gibi enzimler, karbonhidratların, yağların ve proteinlerin sindirilmesine katkı sağlar. Bu aşamadan sonra bağırsak içeriği, karın boşluğunun üst duvarına asılmış olan jejunum denilen ince bağırsağın orta kısmına ilerler. İnce bağırsak yaklaşık 22 metre kadardır. Bunun 20 metresini jejunum kaplar. Jejunum hareketli bir yapıya sahip olduğu için bağırsak düğümlenmelerinin ve fıtıkların çoğu da bu bölgede görülür. Sonra ince bağırsağın son kısmı olan ileum’a gelen içerik burayı da terk ederken, yağların, çeşitli karbonhidratların ve proteinlerin çoğunun enzimatik sindirimi ve bağırsak duvarından emilimi tamamlanmıştır. İçeriğin ince bağırsaklardan geçiş süresi 3 saat gibi hızlı sayılabilecek bir sürede olabilir. İnce bağırsaklardan sonra sıra kalın bağırsaklara gelir. Pek çok hayvan türünde kullanılmayan bir organ olan sekum (kör bağırsak) atlarda çok gelişmiştir. Karın boşluğunun sağ tarafında yer alır ve fermentasyon fıçısı gibi görev yapar. Kör bağırsağın işlevi ve içeriği, karmaşık bir sistem tarafından düzenlenir. Dengesi bozulur ve ani değişiklikler meydana gelirse, kör bağırsak genişler, tıkanmalar olabilir, hatta yırtılabilir. Sancıya en çok neden olan bağırsak bölgelerinden birisidir. Kör bağırsaktan geçen içerik kalın bağırsağa ulaşır. Bu bağırsak kısmında da fermentasyon devam eder ve bazı besin maddelerinin emilimi gerçekleşir. İnce bağırsaklar günde yaklaşık 100 litrenin üstünde suyu, içeriğe karıştırırlar. Bu kadar büyük hacimli suyun tekrar geri emilmesi ve tekrar kullanılması ancak kalın bağırsaklarda olur. Kalın bağırsakların çapı hızla küçülerek ince bağırsak boyutuna inebilir. İçerikteki su, tekrar bedene geri kazandırılır. Kalın bağırsaklardaki tıkanmalar, çapı küçüldüğü zaman daha çok olur. Suyun büyük kısmı geri emildikten sonra kalanı dışarı atılır. Başkalarının bilgisiyle bilgin olabilsek bile, Ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz… Montaigne 1. Ağız 2. Farenks 3. Yemek Borusu 4. Diyafram 5. Dalak 6. Mide 7. Oniki Parmak Bağırsağı 8. Karaciğer 9. Kalın Bağırsak 10. Kör Bağırsak 11. İnce Bağırsak 12. Yüzen Kolon 13. Rektum 14. Anus 15. Sol Böbrek 16. İdrar Kesesi 17. İdrar Kanalı (Üretra)