2018_Agustos

20 TJK’NIN SESİ AĞUSTOS 2018 KUSUR PISTLERDE DEĞIL... Bazı atçılarımız bu pistlerimize kusur buluyor ve atımız arızalanıyor diyor. Aslında bizim altyapı eksiğimiz var, yani çiftliklerimiz yetersiz. Yurtdışına gidiyorsunuz, haralar 2000 - 3000 dönüm arazi üzerine kurulu. Taylar sabah akşam çayırın içindeler ve koşuyorlar. Şöyle bir örnek vereyim, Maiden Koşular’da kimlerin koştuğuna bakıyorum, eğer yurtdışından gelen bir tay varsa o kazanır diyorum ve gerçekten de çoğunlukla onlar başarılı oluyor. Neden? Çünkü daha uygun ortamlarda yetişiyorlar. Yetiştiriciliğimizi tamamen eksik görüyorum. Bunun en büyük göstergesi de Uluslararası Yarışlar’daki başarısızlığımız. Oradan gelen safkanlar da onların birinci sınıf atları değil. Buna rağmen bir başarı sağlayamıyoruz. MANILA... Bizim ilk pahalı aygırımız Manila’dır. Yine Hazım Gözlükçü’nün Başkanlığı döneminde 1 milyon Dolar’a aldık. O dönem Başkanımıza dedim ki, “Hazım Ağabey, biz bu aygırı getirdik ama buradaki adamlar ile bu iş olmaz.” Kendisi de bana, “Ne yapalım, aklında ne var?” dedi. “Yurtdışından aygırcı getirmemiz lazım” dedim. Ve Fransa’dan birisini getirdik. Sanıyorum İzmit’teki Aşım İstasyonumuzda 7 - 8 ay kadar kaldı ve aygıra göre geniş padok yapıldı. Şu an gördüğünüz aygırlar için yapılan padoklar o yıllarda yapılmaya başlandı. Daha sonra, daha da pahalı aygırlar getirdik, ufak ufak hareketlenmeler de oldu fakat yine de biz yetiştiricilikte çok gerideyiz. ATÇILIK YAŞAM TARZIM... Ben Datça’ya geliyorum, çünkü burada rahat ediyorum, kafa dinliyorum, fakat yine de her an televizyonumdan yarışları takip ediyorum. Çünkü özlüyorum ve atçılıktan uzak duramıyorum. Her halde ölünceye kadar bu hevesimiz gitmeyecek. Hala, “Bir yerlerden iyi bir safkan çıkar da alır mıyım?” diye düşüncelerim oluyor. Aşağı yukarı 5 dönem TJK Yönetim Kurulları’nda görev yaptım, ama artık bu işlere noktayı koydum. Atçılık benim için bir yaşam tarzı ve hiçbir zaman vazgeçemeyeceğim de aşikar... ATEŞ SALTUKOĞLU ERCAN EMRE BORA ATAKOL