- Hatırlıyorum. Çok mutlu oldum. Bir at alacağım dediği zaman sevindim ve ilk sözüm; neden bir tane alıyoruz, niye birkaç tane almıyoruz? oldu. Eskişehir, Mahmudiye’liyim. Çifteler Harası’nın olduğu yerde, atların içinde büyüdüm. Çiftçi bir ailenin kızıyım ve bizim sergilere katılan çok güzel atlarımız vardı. Eşimin atçılığa başlaması gerçekten beni çok mutlu etti. Aile birlikte hareket etmeli. Atımız kazanınca birlikte seviniyor, kaybedince birlikte üzülüyoruz. Yavuz Gülerce: - Birlikten kuvvet doğar… Evden teşvik gördüm. İhalelere gittik, yurt dışında arttırmalara girdik. Beşe aldığın atı altıya alsan da pahalı olmaz diye beni cesaretlendiren ailemdi. Açıkça söylemeliyim, evden destek aldım. Yavuz Bey haklı... Satışlarda milyar barajını aşarak tay alan ilk isim o olmuştu. Yavuzum adını verdikleri tay, kayıt olduğu koşu öncesi bağırsak düğümlenmesinden öldü. Atçılık böyle bir şey: Bu işte Yavuzhan da var, Yavuzum da var... TİGEM ihaleleriden taylar, yurt dışından damızlık kısraklar, yeni doğan taylar alınıyor ama bunların bakılıp, gelişeceği bir yer sahibi olmak gerek. Bu nedenle Yeni Foça’da kurulan hara, İngiliz atı yetiştiriciliğine de geçişi sağladı. Yetiştiricilik; atçılığın farklı, bir o kadar da zevkli boyutuydu. Bunu hissedenlerden birisi de Nurbiye Gülerce: - Yetiştirdiğiniz at, üniversite sınavını kazanan çocuğunuz gibi… Nurbiye Gülerce’nin yetiştiricisi olduğu diye anons edilen atı duyunca çok mutlu oluyorum. 63 Türkiye Jokey Kulübü • • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=