2017_Aralik

41 TJK’NIN SESİ ARALIK 2017 YARIŞ YAZARLIĞIM Yaklaşık iki yıl böyle geçti. 1972 yılının sanırım Mart ayı, mahalle ve okul arkadaşım Tamer Şuer, kısa süre sonra yayın hayatına başlayacak olan Türkiye Gazetesi’nde at yarışları yazmamı, günlük tahminler yapmamı önerdi. Beni aldı ve gazetenin Genel Yayın Yönetmeni Gökhan Evliyaoğlu’na götürdü. Bugün gibi anımsıyorum. Orta boylu, üzerinde at figürleri olan lacivert kravatlı ve at başı kravat iğneli, şık giyimli bir beyefendinin karşısındaydım. Belki de Tamer’in hatırına olsa gerek, at ve at yarışları üzerine uzunca bir sohbet yaptık. Belli ki bu konuda birikimliydi. At bindiğini ve gazetede de atçılıkla ilgili haberlerin yer almasını istediğini uzun uzun anlatıp, bana yeni işimde başarılar diledi. Yarış yazarlığına da profesyonel anlamda ilk adımı atışımdı. Orada, uzun yıllar, at yarışlarının yanı sıra spor yazarlığı da yaptım. Sonrasında ise, birçok gazete, dergi, TJK’nın Basın ve TV Birimleri’nde görevler üstlendim. 1972’DEN NOTLAR Biz 1972’ye dönelim… Aralık ayında İstanbul Yarışları bitiyor, haftada dört gün olan Adana ve İzmir sezonları başlıyordu. Her yarış günü Basın Şefi İsmail İlhan Başçı’nın ofisinde buluşuyorduk. Veliefendi Hipodromu’nun şimdiki telefon santralinin yanındaki oda, İlhan Başçı’nın ofisiydi. Bitişiğinde sırasıyla, basın bürosu, hipodrom doktoru Muhlis Akalın’ın odası ve Yurdakul Kayacan’ın karanlık odası, tam karşıda da Teknik Büro yer alıyordu. Jak Hadora, Bülent Koçak, Ahmet Giz, Tansu Plevneli, Abdullah Nurcan, Kudret Kasar Teknik Büro’dan tanıdığım isimlerdi. O zaman televizyon yayını yok, koşuların naklen yayını telefon aracılığıyla gerçekleşiyordu. Çetin Mete, Demir Tümer, Kazım Üzen, Kamil Oladlı, İsmet Ünsal, TJK’nın avukatı Hüseyin Moroğlu, Ümit Yaşar Oğuzcan, hafta sonları Ankara’dan gelen handikaper Cevdet Karataş, İzmir’den gelen Coşkun Güzey ve Nimet Üyken ile sürekli orada buluşuyorduk. Biraz geç kalınca, yokluğu en çok hissedilen kişi Nimet Ağabey idi. Çünkü, evi Esentepe’deki Arı Bisküvileri ile Gripin Fabrikaları’nın tam karşısında idi. Nimet Ağabey gelirken, fabrika satış mağazasından bisküvi alıp getiriyordu. Onu tanıyanlar bilir, biraz tutumluydu. Bu nedenle fiyatı ucuz olan kırık pötibörlerden alırdı… AT SAHİPLİĞİM Artık daha iyi para kazanıyordum ve “bence” at sahibi olma zamanım gelmişti… 1978 yılında iki arkadaşımla birlikte, önce Sadun Atığ’dan çıkma Başak isimli safkanı satın aldık. Eyer belli dişi bir taydı, çabuk arızalandı ve sezonu çıkaramadı. Daha sonra, 2.5 yaşında Arap tayı Zafire 40 / 76’yı yine üç ortak satın aldık. Zafire, “sağ olsun” 4.5 yaşına kadar bizim ahırı rehabilitasyon merkezi belleyip, hiç koşmadan yiyip, içip yattı... Hiç unutmam; bitişiğimizdeki ahırda da Babi’nin (Halef Demirkol) bir atı vardı. Babi, bizim tayın ahır kapısını açıp, Merter’e doğru kovalamamızı öneriyordu, “Bu topal beygirden tek kurtuluşunuz böyle olur. Kapıyı da iyi kilitleyin, bilen birisi getirip, geri bırakmasın.” diye dalga geçiyordu. Zafire, “anladı pabuç pahalı” sezon ortasından itibaren koşmaya başlayıp, C Grubu’nda iyi yarışlar yaptı. O yıllarda, İstanbul Sezonu C Grubu yarışları yaklaşık bir ay önce bitiyordu. Ben de Nisan ayına kadar kısa dönem askerliğimi yapıp, döneceğim. Bu nedenle Zafire’yi satmaya karar verdik. İnanın, hiç pazarlık etmeksizin hemen bir alıcısı çıktı. Kimi tahmin edersiniz? “Kapısını açıp, bu atı E-5’e doğru salıverin” diyen Babi… Zafireyi satıp, Reşat Öner’den Vicdan adlı kısrağı satın aldık. Güzel bir Kamalpour yavrusu, annesi de Guersillius kızı I. Sabrina’ydı. Çok umutlu olduğumuz bir kısraktı ama yarış hayatı kısa sürünce, bende bir terslik olduğuna karar verip, “senin tek işin yarış yazarlığı olmalı” dedim. Neresinden baksanız, yarım asırlık bir serüven. Ailem ve yakın çevremde, “yazık etti bu çocuk kendine” diyenler çıktı. Ama doğrusu, seçimimden de hayatımdan da ben çok memnunum. Bakalım, nereye kadar gidecek? Reşat Köstem’e, vakit ayırıp bizlerle bu güzel söyleşiyi yaptığı için teşekkür ediyoruz ve bu serüveni daha nice yıllar sağlık ve mutlulukla devam ettirmesini diliyoruz. MEHMET MEHDİ EKER BEHÇET HOMURLU CHANTAL SUTHERLAND