2017_Aralik

35 TJK’NIN SESİ ARALIK 2017 Yarışı da, 4 boy önde kazandım. Ekrem Abi’nin o büyüklüğünü unutamam. Olur da, ben başkasına söylerim diye son ana kadar ser verip sır vermedi. Çok akıllı ve uyanık bir adamdı. “SUUDİ’YE BÖYLE JOKEY GELMEDİ!” 1987’de, Kemalettin Ezgi ve Kamil Arda, beni Suudi Arabistan’a çağırdılar. Ben de kabul ettim. Patronumun adı, Emir Faysal bin Halid bin Abdulaziz’di. Adını, yarım saatte zor öğrendim. Orada, sadece Pazartesi günleri olmak üzere haftada bir gün yarış düzenleniyordu. İlk gün, altı yarış düzenleniyordu. Beni de altısına birden yazmışlardı. Koşu için hazırlıkları tamamladığım sırada, “Abi, seni biraz zayıf bir ata yazmışlar, emir seni deneyecek” dediler. Orada da müşterek bahis kabul edilmediği için istediği an jokey değişikliği yapabiliyorlardı. Neyse, peki dedim ve yarış başladı. Önden giden iki atı da geçemeyeceğim açık. Ben de tüm planlarımı üçüncü olabilmek için yaptım ve bir baş ile üçüncülüğü aldım. Nasıl seviniyor benim antrenörler, ben de, geri kalan tüm yarışları kazandım. O gün, gazeteler, “Suudi’ye böyle jokey gelmedi!” diye başlık attılar. Orada kaldığım, toplam bir sene içinde de, Riyad’da 48, Taif’te 17 yarış kazandım. “ANTRENÖRLER BENİ PEK SEVMEZLERDİ” Daha sonra jokeyliği bırakma kararı aldım. Bir süre idman jokeyliği yaptım. Benim gibi rapor verebilen idman jokeyi çok azdır. Antrenörler, çok iş çıkıyor diye, beni pek sevmezlerdi. Çünkü, atların birçok arızasını ve zaafiyetini, aylar öncesinden rapor ederdim. İdman jokeyliğinden sonra, Türkiye Jokey Kulübü Başkanımız Yasin Kadri Ekinci’nin yanında antrenör olarak çalışmaya başladım. Grand Ekinoks ile çok iyi yarışlar yaptık. Antrenörlük yaptığım dönemde, kulübümüzün Genel Müdür Yardımcısı olarak görev yapan Şeref Somtürk - Allah selamet versin, beni her gördüğünde, binicilik okulunu kastederek, “Seni buralarda görmek istiyoruz” derdi. Ben de antrenörlüğü bırakma kararı alınca kendisine, “Bana yaptığınız teklif hala geçerli mi?” diye sordum. O da geçerli olduğunu söyledi ve dönemin Genel Müdürü Turgay Kop’un onayı ile Ekrem Kurt Apranti Eğitim Okulu’nda, binicilik öğretmeni olarak görevime başladım. “İDMAN, İDMAN, İDMAN!” Bugüne kadar yetiştirdiğim bütün öğrencilerim iyi bilirler, benim sloganım, “İdmanda ter dökmeyen, yarışta gözyaşı döker, idman idman idman”dır. Öncelikle terbiyeli ve dürüst olacaksınız. Eğer kabiliyetiniz de varsa, başarı kendiliğinden gelecektir. Fakat, başarı geldiğinde de asla şımarmayacaksınız. Arkadaşlarınızı seçerken çok dikkatli olacaksınız. Bu okula, yıllarca en erken ben geldim. Her sabah erken kalkmanız şart. Bazı öğrenciler, idmanlarda çok güzel at biniyorlar, çok iyi kenter yapıyorlar. Fakat, sıra itmeye geldiğinde kendilerini bozuyorlar. Biz, onlara ata nasıl binileceğini en iyi şekilde öğretiyoruz. Bizim öğrettiklerimizin dışına çıkmasınlar. “HERKESE ÇOK TEŞEKKÜRLER” Bu okulun kıymetini bilsinler. Kimse bize bir şey öğretmedi. Davud Akdı ile birlikte yıllardır öğrencilerimizi çalıştırıyoruz. İlk yıllarda, okulda tırıs yapıyorduk. Şimdi, her yıl bir adım ileri gidiyoruz. Özellikle, Apranti Eğitim Merkezi Müdürü Zeynep Haldan Postalcı geldikten sonra adeta sprint yaptığımızı söyleyebilirim. Bildiğiniz üzere, geçtiğimiz gün benim adıma bir veda gecesi düzenlendi. Bu geceye katılan herkese çok teşekkür ederim. Özellikle, Genel Müdürümüz Tuncel Aydın’ın, Genel Müdür Yardımcılarımız Burak Konuk’un, Murat Kuluöztürk’ün ve Ahmet Kılınç’ın bu geceye katılmaları beni onore etti. Emekli olmuş olabilirim ama kimse kapılarımı kapattığımı düşünmesin. Kulübüm ve öğrencilerim, bana ne zaman ihtiyaç duyarlarsa, yanlarında olmaya hazırım. Ben atları görmeden duramıyorum. Onlara bakarak terapi oluyorum. Sadece bu kış için istirahat etmek istiyorum. Daha sonra yeniden atlar ile birlikte olacağım. SUUDİ ARABİSTAN / 1987 SEMİRAL BİLBAŞAR NEJDET BAYRAKTAR GAZİ KOŞUSU / 1969