3 yaşındaki Odinhan’a gelince… 11 yarışta; 5 birincilik, 3 ikincilik, 2 üçüncülük, 1 dördüncülük elde etti. O da ağabeyi gibi Adana’da ama çim pistte koşmaya başladı ve 10 yarışını çimde koşup, sezonu Adana kum pistinde kapattı. Bu parlak performansına rağmen yılın tayı, G1 Hatay ve G1 Haralar Koşusu’nu kazanan Tamerinoğlu oldu. Odinhan bu koşuları 3. ve 2. tamamlamıştı. G1 Çanakkale Zaferi Koşusu’nda ise bu rakibini ikincilikte bıraktı. Odin 2001 yılı ve sonrasında alışılmış performansına ulaşamadı. 2001 yılında koştuğu 9 yarıştan, KV8 Türk Veteriner Hekimler Birliği ve G3 Ridaniye Koşusu’nu kazandı. 7 yaşına kadar süren uzun bir yarış yaşamı sonrası 2003 yılında, pistlere veda etti. Koşar durumdaydı ama belli ki yılların yorgunluğunu ayaklarında hissediyordu… Birleşik Arap Emirlikleri’ne damızlık olarak -söylentilere göre- iyi bir fiyata satıldı. Odinhan da yarış yaşamını aynı yıl, 4 yaşında noktaladı. Daha doğrusu, unutulmaz bir yarışla noktalamak zorunda kaldı. 2001 yılı performansı; 12 start, 8 birincilik, 2 ikincilik, 2 üçüncülük… Kazandığı koşular arasında G1 TBMM, G1 Tarım ve Orman Bakanlığı, G2 koşular Dumlupınar, Ali Rıza Bey ve Anadolu Tarım İşletmesi, G3 Seyhan Belediye Başkanlığı ve Karacaoğlan Koşusu gibi üst düzey mücadeleler yer alıyor. G1 Niğbolu ve Türk Silahlı Kuvvetleri Koşularını 2., G1 Uluslararası Malazgirt Koşusu’nu da 3. tamamladı. ŞANSSIZ ŞAMPIYON Odinhan; sahibine, antrenörüne, jokeyine, bakıcısına tüm ilgililerine her türlü hayali kurdurabilecek safkandı… İki sezonda çok şey başardı ama daha fazlasını da yapabilirdi. Pistlere vedası ne yazık ki üzücüydü… 2001 yılı Türk Silahlı Kuvvetleri Koşusu’nda “ezeli rakibi” Tamerinoğlu ile koşuyorlar. Ankara 75. Yıl Hipodromu çim pisti, mesafe 2200 metre. Pistin en dışından sprinte kalktı ve ayağı kırıldı… Buna rağmen, o haliyle koşuyu 2. tamamladı. Onun bu “yürekli” davranışına hayran mı olmak, yoksa atlardaki ayak kırıklarının ucu ölüme açık bir yaralanma olduğunu mu düşünmek gerek bilemedim… Bizim bir kahramanımızı kaybettiğimiz kesindi ama ilgilileri acaba o anda neler yaşadılar? Ahmet Giz’in unutamadığı bir sahne: - Atın yanına gittik, hepimiz şaşkındık ve bunun sonunun ne olacağını o anda bilemiyorduk. YKK Üyesi Süleyman Polat koşarak yanımıza geldi. Oradaki veterinerlere, görevlilere [uyutmayun bu atı, Bakanlık olarak biz alacağız] dedi. Bize de aynı şeyleri söyleyince, bir cevap veremedik. Ne olduğunu anladık ama ne olacağını henüz bilemiyorduk…” Bakanlığın bu ata sahip olmak istemesi çok doğal. Ağabeylerinden Odin yurtdışına gitmiş, Öztay’ın yarış hayatı devam ediyordu. Bu nedenle Odinhan, kaçırılmayacak bir aygır adayıydı. Bu öykünün sonunu da Ahmet Giz’den öğreniyoruz: - Fakülteden getirdikleri bir veteriner atın ayağını alçıya aldı. Onun mahareti atı yaşattı ve iyileştirdi. Odinhan’ın ayağındaki kırıktan hiçbir iz göremezsiniz. Ayağını doğal halindeki gibi kullanabiliyordu. Bu damızlık hayatında çok önemli. Odinhan’ın 2002 yılından itibaren Güzbüz Refioğlu’nun aygırı olarak aşım yaptı. Yavrularından ilk akla gelen isim Gelibolu… Kısrak babası olarak da Taliphan’ın annesi Kutbike ve Storm Girl’un annesi Dağ Ateşi öne çıkan isimler. Odin ve Odinhan yarış yaşamları çok başarılı ve “jeneriklik” koşularıyla unutulmayacaklar. İzleyenlere ise; “Nerede o eski atlar, nerede o yarışlar” dedirten isimler arasındalar… Odinhan 52 • www.tjk.org • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=