2022_Ocak

BACAKLI (i.). Boylu, yüksek, uzun, tavîlü’l-kâme. BACAKSIZ (i.). Bacakları ve boyu kısa, boysuz, Kasîrü’l- kâme. BAYKAL (i.). Tataristan’da bulunan yaban kısrağı. BAYTAR (i.a.). At vesair hayvanların hastalık ve tedavisine ve bakımı usûlüne vâkıf adam, hayvan doktoru, veteriner. BAYTÂRET (i.a.). Baytarlık ilim ve fenni: Fenn-i baytara. BAYTARLIK yahut BEYTARLIK (i.). At vesair hayvanların tedavi ve tımarları ilim ve usûlü: “Baytarlık bilir, baytarlık ediyor.” BEYGİRCİ (i.). Beygir sürücü, binek ve yük beygiri besleyip kiraya veren adam, kira ile beygir işleten adam. BICILGAN (i.). Atın ayağında çıkan onulmaz bir çatlak ve yara. / 1. Böyle bir yarası olan (at). 2. Onulmaz, muhlik, tehlikeli yara. BİNEK (i.). Binmeye mahsus, eğer veya palan vurulup binilmeye tahsis olunmuş: Binek at, katır. Binektaşı: Üstüne çıkılarak hayvana binmeye mahsus set, pâygâh, ma’rec. BİNİCİLİK (i.). Ata binmek mahareti, fürûsiyyet. BİNİŞ (i). 1. Ata binmek fiili ve tarzı. 2. Vaktiyle ata binildiği vaki giyilen kıyafet. 3. Ulemânın bazı merasimlerde giydikleri geniş cübbe. BİNMEK (f.). 1. Hayvanın üstüne çıkmak, rükûb etmek, süvâr olmak: Ata, estere, katıra, deveye binmek. 2. Gemi ve araba gibi bir taşıta girmek, râkib olmak: Arabaya, gemiye, demir yola bindi. 3. Bir şeyin üstüne çıkmak: Duvarın üstüne bindi. 4. Bir hâl ve suret almak: “İş inada bindi.” Dalına binmek: Tazyik etmek, kışkırtmak, musallat olmak. Küplere binmek: Pürhiddet olmak, çok hiddetlenmek. BÖĞÜRLÜ (s.). Uzun, tavîl (at, sığır vesaire). BÖNÜR yahut BÜNÜR Dişi hayvanın doğurması. BUK’A (i.a.). (c. bikâ’) Toprak parçası, memleket, hıtta, yer. || tıp. Buk’a-i kareniyye = Göze arız olan beyaz leke, müsâfir. BURKULUK (i.). Burulmuş, enenmiş, iğdiş olmuş at. BURMA (i.). 1. Eneme, iğdiş etme. 2. Enenmiş, iğdiş: Burma at. BURUNDUK yahut BURUNDURUK (i.). Sert atları tımar ederken, zapt etmek için burunlarını sıkmaya mahsus tahta kıskaç. (i.). Burunluk. Bkz. Burunduk. 19 TJK’NIN SESİ OCAK 2022 BUKAĞILI (i.). Bilekleri beyaz olan (at).