2019_Mayis

15 TJK’NIN SESİ MAYIS 2019 Atçılık hadisesi de 9 yaşımda başladı. Ağabeyim, Sarıyer taraflarında desen basma atölyesi açtı, beni de gözünün önünde olayım diye yanına aldı. Derken bir gün at aldı. Simsiyah, ufak boylu çok güzel bir attı ve ben ona hayran kaldım. Her gün bu atla ilgilendim ve neticesinde binmeye başladım. Epey bir zaman binmeye devam ettim ve bir gün ağabeyime beni şikayet etmişler. Çünkü ben atı çok hızlı koşturuyordum, hatta çalışanlardan biri “atın ayağının altından şimşekler çıkıyor” diyerek, ne kadar hızlı koşturduğumu ağabeyime söylemiş. Tabii, oradaki insanlar da telaş yapmış, düşerim de kafamı vururum diye. Ben de aklım sıra atı yarışa hazırlıyorum, taşlık yerde son sürat koşturuyorum. Neyse, ağabeyim gelip atı kilitledi. “Bundan sonra bu ata ancak içeride binebilirsin” dedi. Tabii, ben bir kere tadını almışım, artık içeride tatmin olmuyorum. Arkasından da atı sattı ve çok üzüldüm. İşte atlara olan sevdam, 9 yaşlarımda bu şekilde başladı. 1930 yılında İzmir’de doğdum, fakat o yıllarda okul için yaşımı bir yıl büyütmüşler ve yaşım nüfusuma 1929 olarak geçmiş. Küçük yaşlarımda İstanbul’a geldik ve bir daha da İzmir’e dönmedik. İlk ve orta mektep, Yeni Kolej, Haydarpaşa Lisesi’nde eğitimlerimi aldım. ‘‘ ATLAR SEVDAM