2019_Eylul

Birkaç yıl sürdürdüğü seyislik ve asistan antrenörlük döneminden sonra ilk galibiyetini Affirmed / Alydar rekabetinin sürdüğü 1978 yılında elde etti. 1979’da ise kendi harasını kurdu ve muhteşem kariyerinin ilk startını verdi. 1985 yılında Shug McGaughey, halen birlikte çalışmayı sürdürdüğü ve birlikte birçok şampiyon safkan koştuğu Phipps Ailesi’nin atlarına bakmaya başladı. Aynı yıl Eclipse’de ilk ödülüne, antrene ettiği Vanlandingham ile ulaşan Shug McGaughey, 1988 yılında ise “Yılın Antrenörü” ödülünü aldı. Artık McGaughey, ülkenin en önemli ekürilerinden Phipps Harası ile çalışıyor ve 10 yılı bulan kişisel antrenörlük kariyerinin en parlak günlerini yaşamaya başlıyordu. 1984 yılında doğan ve 1986 - 87 - 88 yıllarında katıldığı 8’i Grup 1 olmak üzere 13 yarışın tamamını kazanıp, tarihin en başarılı kısrakları arasına adını altın harflerle yazdıran Personal Ensign, ikilinin ışıltılı günlerinin ilk kıvılcımlarından oldu. Şampiyon kısrak Personal Ensign’ın sahaya veda etmeye hazırlandığı 88 yılı sonlarına doğru, yazımızın başında bahsettiğimiz Alydar’ın Easy Goer adlı oğlu sahaya geldi ve McGaughey’nin antrenesine geçti. Phipps Harası ve Shug McGaughey’nin ışıltılı günlerinin devam filmi niteliğindeki Easy Goer, tıpkı babası Alydar gibi çok güçlü bir rakibin olduğu jenerasyona denk geldi. İki yaşlılığında 2 Grup 1 galibiyetiyle şampiyon tay olarak sezonu noktalayan Easy Goer’ın karşısına 3 yaşlılığında ise, ilerleyen yıllarda Japonya Yetiştiricilik Tarihi’nde bir çağı kapatıp yeni bir altın çağı açacak olan bir isim çıktı: Sunday Silence… G1, Kentucky Derby ve G1, Preakness Stakes’te rakibinin az farkla gerisinde kalan Easy Goer, babası Alydar’ın Affirmed’e karşı yapamadığını başardı ve rakibini Triple Crown’ın son ayağı olan G1, Belmont Stakes’te mağlup edip Triple Crown’a engel oldu. Triple Crown’ın ilk iki ayağından sonra aynı yıl G1, Breeders’ Cup Classic’te de zafere uzanan Sunday Silence gibi, rakibine rağmen 9 Grup 1 galibiyetiyle kariyerini noktalayan Easy Goer’ın o yıl G1, Travers Stakes’i de kazandığını hatırlatalım ki, birazdan bu koşunun McGaughey için olan önemine tekrar geri döneceğiz… Ogden Phipps ve antrenörü Shug McGaughey, yakaladıkları inanılmaz momentumu tüm hızıyla sürdürüyordu. Personal Ensign ve Easy Goer gibi şampiyonların yanında, aynı yıllarda Dancing Spree, Personal Flag ve Seeking The Gold, Grup 1 Koşular’da birinciliklere uzanıyorlardı. Bu isimlerin hemen ardından, 90’lı yılların ilk döneminde Rhythm ve Versailles Treaty, bayrağı devralıp Grup 1 Koşular’daki başarılara uzanan isimler oluyorlardı. Her ne kadar G1 Yarışlar’daki başarıları birçok safkan ile sürse de, 1993 yılında Belmont’ta bir günde 5’i Grup olmak üzere 6 yarış dahi kazansa da, yeni Personal Ensign’ını arayan Shug McGaughey ve Phipps Harası’na, 1993 yılında piste adımını atan Inside Information ve Heavenly Prize Ekürileri yeni bir heyecan getirdi. Üç yaşlılığında 2 Grup 1 zaferine ulaşan Inside Information, kendisi adına inanılmaz geçen 1995 yılında ise, dört yaşlı olarak 4 Grup 1 birinciliğiyle yılın şampiyon kısrağı olarak sezonu ve kariyerini noktaladı. Aynı dönemde, birlikte de start aldığı ekürisi Heavenly Prize ise 8 Grup 1 galibi olurken, G1, Breeders’ Cup Distaff’ta ahırdaşının yaklaşık 13.5 boy farkla gerisinde kaldı. Hangisinin daha iyi kısrak olduğu tartışması bir kenara, ışıltılı günler Phipps Harası ve Shug McGaughey için tüm hızıyla sürüyordu. 1998 yılına gelindiğinde, sezonun ilk dönemine Real Quiet ve onun Triple Crown’ına burun farkla G1, Belmont Stakes’te engel olan aygırlarımızdan Victory Gallop damga vuruyordu. Fakat yılın ikinci yarısında, önce G1, Haskell Invitational Stakes’i kazanan McGaughey’nin antrenesindeki Coronado’s Quest, daha sonra G1, Travers Stakes’te Victory Gallop’u mağlup etmeyi başarıyordu. Bu galibiyet, Easy Goer (1989) ve Rhythm’den (1990) sonra McGaughey’nin üçüncü Travers zaferiydi… Eski ışıltılı günlerinden yaşlandıkça uzaklaşan McGaughey çıtayı öyle bir yere çıkarmıştı ki, Grup Yarış galibiyetleri gelse de eski günler özleniyordu. Fakat sahadan hiçbir zaman uzaklaşmayan, tüm hırsı ve tecrübesiyle atlarını antrene etmeye devam eden usta antrenör, 2000’li yılların başında antrene ettiği Seeking The Gold’un oğlu Pleasant Home ile G1 Yarış kazanmayı başarırken, yine antrene ettiği başarılı kısrak My Flag’in kızı Storm Flag Flying ile de efsane kısrağı Personal Ensign adına düzenlenen G1 Koşuyu kazanma başarısı gösteriyordu. 2010’lu yıllarda ise uzun süre sonra Kentucky Derby’ye at getiren Shug McGaughey, 2013 yılında Orb ile bu önemli koşuda zafere uzandı. Aynı dönemde çim pistte Point Of Entry ve Boisterous ile de G1 Koşu kazanma sevinci yaşayan usta antrenör, bu safkanların ardından Honor Code ile kum pistte de özlediği ışıltılı günleri hatırlıyordu. Ve yıl 2019… 150’nci Travers Stakes geçtiğimiz hafta sonunda koşuldu. Koşuyu Code Of Honor isimli safkan kazanmayı başardı. Antrenörü ise 120’nci Travers Stakes’i kazanan antrenörle aynıydı: Shug McGaughey… 40 yılı aşkın süredir at koşan, birbirinden başarılı şampiyonları antrene eden ve hem 120’nci hem de 30 yıl sonra 150’nci Travers Stakes’i kazanan McGaughey, görünen o ki ustalığını konuşturmaya devam edecek. Biz ve onun izinden giden antrenörler de onun büyük başarılarını yakından takip etmeye… Büyük ustaya selam ve saygıyla… 69 TJK’NIN SESİ EYLÜL 2019 JOEL ROSARIO OGDEN PHIPPS SHUG MCGAUGHEY PERSONAL ENSIGN... CODE OF HONOR...