2016_Eylul

40 TJK’NIN SESİ EYLÜL 2016 Tabi bir noktadan sonra jokeyliği bırakmam gerekecektir. Tam olarak bilmiyorum ama 45 yaşlarına geldiğim zaman, tahmin ediyorum emekliliğimin de zamanı gelmiş olacak. Sonrasında, at sahibi veya antrenör olarak camiamızın içinde kalmak istiyorum. Ben kendimi atçılık camiasının bir parçası olarak görüyorum. Bu nedenle de jokeylikten emekli olsam da camiamızdan yaşadığım sürece emekli olmayı düşünmüyorum.” Sizi jokeylikte en zorlayan durumlar ne oluyor? Ciddi bir kaza geçirdiniz mi? Yeni jokey olacak kardeşlerimize ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz? “Jokey olarak sık karşılaştığımız zorlukların başında, kilomuzun altında binmek durumunda kaldığımız atlar için uygun sı klede düşme çabamız oluyor. O yarış için yeteri kadar beslenemiyoruz. Gıdalar ve sıvılardan feragat etmemiz gerekiyor, bunun sonucunda da enerjimiz düşüyor. Bir diğer konu da efor ve teşvik gerektiren atlar çok zorluyor. Çok ciddi bir sakatlık yaşamadım fakat ufak tefek sıkıntılar yaşıyoruz. Attan düştüğümüz veya kas ağrıları yaşadığımız zamanlar oluyor. Bu gibi durumlarda performansımızın az da olsa etkilendiğini söyleyebilirim. Jokey olacak kardeşlerime öncelikle şunu önerebilirim, çok şanslılar. Çünkü bizim zamanımızda, öğrencilerle bu derece birebir ilgilenme yoktu. Bu işte öncelikle istemek lazım, benim devremde olan GÖKHAN KOCAKAYA’NIN MEKANİK AT’LA İDMANI... GÖKHAN KOCAKAYA, MENAJERİ HAKAN İÇER’LE BİRLİKTE...