EKÜRİDE BAYRAK DEĞİŞİMİ: VOLGA II Tunca ile aynı yıl, Çifteler Harası satışlarından 17 milyon Liraya alınan Volga II, sezonun en pahalı 2. tayıydı. Fiyatının neden 17 milyon Lira olduğunu da, Talih Özgen’e sormak gerek; “Tay 13 milyon Liraya bendeydi. Süleyman Sırrı (Turhan) Abi de padoğun karşı tarafında. Ayağa kalktı, bir şeyler söylüyor. Benim sol kulağım iyi duymuyor. Onun arttırdığını zannettim ve 17 milyon dedim. Meğerse Süleyman Abi, ben 13 dedikten sonra ayağa kalkıp, [ver, ver] diyormuş. Arttırmayı yapan da [Sattım, 17 milyon Liraya Talih Özgen’de] dedi. Kendi fiyatımı arttırdığım için önceleri bana çok takıldılar. At şampiyon olunca da Talih Özgen işaretli at alıyor diyenler çıktı. 13’e alacağımız ata 17 milyon, aslında 4 milyon lirayı ata değil, sağır kulağımıza verdik…” Tunca’nın performansı öne çıkınca, Volga II pek anımsanmaz oldu ve değeri de geç anlaşıldı. Talih Özgen; “İki şampiyon atım; Tunca 455 kilo, Volga 458 kilo ile en iyi yarışlarını koştular. İkisine de İngiliz atı yemlemesi yapıyor, 7 kilo yem veriyordum. Onları beraber çalıştırıyorduk. Tunca, hiçbir zaman Volga’ya hakim olmadı. Mümin Hoca [bunların biri kumcu, biri çimci] diyordu.” Volga II yarış yaşamına Tunca’dan önce başlayıp bir koşu kazandı ve orada işaret fişeğini yaktı… Maiden’daki ikinciliği ve 3. kaldığı şartlı koşudan tam 6 gün sonra, Kazım Karabekir Koşusu’nda; Atlıer, Kanatlı III, Kuşadası ve Cengizbey’i geçerek Maiden’a veda etti. Bu atları anımsarsınız ya da adlarını mutlaka duymuşunuzdur. Sonrasında sakatlık nedeniyle uzun bir ara verdi. 1987 yılında Tunca “fırtına gibi” eserken, Volga II garaja çekilmişti. “Kollarını bir türlü tedavi edemiyorduk. İzmir’de bir at cambazı tavsiye ettiler, Volga’yı kurtaran bizce o oldu. Koyun postunu kesip, omuzlarına koydu ve bir hafta öyle bıraktık. Atın tüyleri döküldü, akıntılar oldu ama sonunda düzeldi. Tırnağın üzerinde de ufak bir çatlama vardı, tedavi ettik. Sürekli film çektirdik. Çatlak kapanınca da, ufak ufak idmanlara başlayıp, İzmir’e götürdük. Volga’yı at hastanesindeki hocalara gösterdiğimizde [Talih, bunun yarış hayatı bitmiş, haraya ver] demişlerdi, 4 ay sonra şampiyon oldu.” Volga II,1987 yılının 21 Ekim günü, 53 haftalık aradan sonra start aldığı 1800 metrelik şartlı koşuyu kazanarak “Anka Kuşu gibi” küllerinden doğarken; Tunca 4 gün sonra, Cumhuriyet Koşusu ile pistlere veda etti. Bunun bir bayrak değişimi olduğunu “o günlerde” hiç birimiz fark edemedik… Volga bundan sonra, “çağladı da çağladı” ve 11’i kum pistte olmak üzere tam 15 koşu hiç geçilmedi… Böylece, kum pistte hiç geçilmeden yarış yaşamını tamamladı. Bu istatistiğin bir benzeri daha var mıdır, bilemedim… Çim pistte de, Mohaç ve 2 kez Türkiye Büyük Millet Meclisi Kupası Koşularını kazandı. 16. sınavı Niğbolu Koşusu’nda start çıkışı hatalı oldu ve koşu tekrarlandı. Sağ ön tırnağı çatlayan Volga II de bu koşuyla pistlere veda etti. Sonuç: 21 yarış, 16 birincilik, 2 ikincilik, 1 üçüncülük, 1 dördüncülük… Sahadan şampiyon olarak uğurlanan safkan; Ağakaraca, Beybora, Hastay, Aşkıner, Büyü, Sihir, Cansülo, Veziroğlu, Devirhan, Çapanbey,Tamerhan gibi belleklerden silinmeyen atların babası… Sonrasında; Aral, Aras I ve Arda V… Bunlar da Talih Özgen’in 1987 yılında aldığı göl ve nehirler… Sedat Okumuş’un bindiği Aras I, yaklaşık 3 aylık süreçte, 2 kum, 2 çim yarış koşup dördünü de kazandı. İzmir kum pistinde Fuar Koşusu, İstanbul çim pistinde Kazım Karabekir ve Aziziye Koşusu birincilikleri. Arızalanmasa ne olurdu? Eküriler üstü, hepimizin atı diyebileceğimiz Tunca’yı bir yıl, Volga 21 yarış, Aras’ı 4, Tuna VI’yı 6 yarış koşabilmek Talih Özgen ve ekibi için, onları yeteri kadar izleyememek de bizler için şanssızlık değil mi? Tuna Volga II 23 Türkiye Jokey Kulübü • • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=