Sözüm genç arkadaşlara. Sıraladığım isimlere bakarak, “Sıra coğrafya dersine mi geldi?” diye sakın espri yapmayın. Birileri çıkıp; “Onlar Talih Özgen Ekürisi’nin atlarıydı” derse, sizin espri güme gider. Elbette ki ekürinin amiral gemisi Tunca ama aralarında iyi atlar da var. Adlarını akarsu ve göllerden almaları dikkati çekiyor ama bir bölgeyi işaret etmiyor. İyisi mi akıl yürütmeyi bırakıp, yanıtı Talih Özgen’den alalım: “Bu atlarımın isim babası rahmetli Yüksel Sarıkaya’dır…” dedi. Uğurtay’ın yetiştiricisi ve sahibi Yavuz Sarıkaya’nın ağabeyi, günümüz atçılarından Levent Sarıkaya’nın amcası Yüksel Sarıkaya’yı tanır mısınız bilmem. Sahada çok sevilen biriydi ve maalesef genç yaşta vefat etti. Atçılığının yanı sıra, şampiyonlukları olan iyi de bir boksördü. Bu ikilinin dostluğunun hayli eskilere, Ankara’daki Gençlik Parkı yıllarına dayandığını da bu arada öğrendik. Levent Sarıkaya’nın bu konuyla ilgili bir de anısı var; “Talih Özgen’in son dönemlerde aldığı atlar, öncekiler gibi değildi. Bir gün bana [Yüksel Amcan yüzünden atçılığı bırakıyorum] dedi. Sebebini sorunca; [İsim koyduğu atlarımın hepsi iyi koştu, şampiyon oldular. Daha sonra isim sormaya gittiğimde, bendeki isimler tükendi. Artık dükkânı kapattım, başının çaresine bak dedi. Benim koyduğum isimlerle de atlar hiçbir şey koşmuyor…] diyerek dert yanmıştı.” At ismiyle koşar diye, boşuna dememişler... MERHABA ATÇILIK Öncelikle şunu belirtelim ki; Talih Özgen buralardan birkaç safkanla, gelip geçen biri değil. Çoğunu satın alıp, bazılarını da kendisinin yetiştirdiği; 25 Arap, 12 İngiliz atıyla 17 yıl sahada kalan bir isim. İlk adımlarını 1980’lerin başlarında atıyor. Bu ilginin nasıl başladığını biz tahmin ediyorduk; bir de kendisine sorduk: “Mümin Çılgın benim eniştem, onun vasıtasıyla oldu” demek ki yanılmamışız. Talih Özgen’in yarışseverlerce bilinirliği, Tuna ve Sava ile başlayıp, Volga II ve Tunca ile tavan yaptı. Nehirler serisi, Tuna VI ve Sava ile başlıyor. 1984 yılı Karacabey satışlarından aldığı Sava 9.5 milyon Lira fiyatıyla Karacabey’in en pahalı, o sezonun da 4. pahalı tayıydı. Tuna VI ise 4 milyon Lira. 3 yaşlı döneminde beşi Grup Koşu olmak üzere 6 yarış koşabilen Tuna VI, 4 birincilik, 1 ikincilik, 1 üçüncülük elde etti. Bu tay, 1985 sezonunun 3 yaşlı Arap tayları arasında en parlak performansa sahip olan isimdi. Tendon arızası nedeniyle pistlere çok erken veda ederek Hatay ve Haralar Koşularına katılamadı. Ekürisinin gölgesinden çıkamayan Sava, Hatay Koşusu’nu kazandı. Tuna VI, Talih Özgen’in unutamadığı bir isim: “İki yıl önce aldığımız Nazende, 27 Seyyare’nin yavrusuydu. Tuna’nın annesi de 26 Seyyare. Bodrum’un annesi 16 Seyyare’nin yavrusu. Bu seçimlerde Mümin’in çok büyük katkıları oldu, beni yönlendirdi. Tuna’nın yarış hayatı kısa sürünce içimizde bir ukde (düğüm, yumru) kaldı…” Tuna VI bizlerin de “keşke biraz daha koşabilseydi” dediğimiz yarış yaşamı sonrası, haraya gitti ve Zenginoğlu gibi bir yavru verdi. 1989 yılı ortalarına kadar koşan Sava’nın yavrularından Atak ve Sertan akıllarda kaldı. Tunca / İstanbul Vali Kupası 19 Türkiye Jokey Kulübü • • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=