Ben yarış içinde bir insiyatif alıp, karar değiştiriyorsam; atın onu istediğini, o davranışımın gerekli olduğunu bilebilen bir kişiydi. Bizim başarımızın en büyük sebebi, birbirimize olan güvenimizdi… Atlarımızı tanıyana kadar bana yarış öncesi taktik verdi. Daha sonraları, Beyim, bu gün ne yapacağız dediğimde; “Sen nasıl koşacağımızı biliyorsun” derdi. Genellikle rakiplerimiz hakkında bilgi verir, padokta iyi gördüğü atlar için beni uyarırdı. 90’lı yılların sonlarına kadar, günümüzdekinden farklı bir yarış takvimi uygulanırdı. O dönemlerde, İstanbul sezonu Kasım ayında sona erer, bir sonraki yılın Nisan ayı ortalarında da yeniden başlardı. Jokeyler aradaki bu beş aylık süreci, yarışların olduğu Adana ya da İzmir’e giderek veya İstanbul’da kalarak değerlendirirlerdi. Özdemir Atman atlarını İzmir’e gönderdiği için, Halis Karataş da orada at biniyordu. - Kışın beş ay boyunca İzmir’de kalıyordum. Özdemir Bey Şubat’ın on beşi, Mart başı gibi beni, o yıl koşacak tayların antrenmanları için İstanbul’a çağırırdı. O tarihlerde sprintlere başlayan tayları çalıştırıp, sıralama yapmamı isterdi. Hangisinin birinci, hangisinin ikinci tayım olduğunu sorar, ben de ona bir sıralama verirdim. Hiç unutmuyorum, Özdemir Bey’le üçüncü yılımızdı. Taylar geldi; önce üç ya da dördünü, daha sonra da Bold Pilot’ı çalıştırdım. Bence bu güne kadar böyle bir tay sahaya gelmemişti. Çok etkilendim ve onda farklı bir cevher olduğunu hissettim. Halis, Bold Pilot’ı çalıştırdıktan sonra, Özdemir Atman’la aralarında şöyle bir konuşma geçer: - Nasıl buldun? - Beyim bu tay benim bir numaram… - Tamam. Ertesi sabah Atman ile Karataş diğer tayları çalıştırmak için idman pistinde buluşurlar. - Halis, bugün Nedym’e binmeni istiyorum. - Beyim müsaade ederseniz ben Bold Pilot’ta kalayım... - Nasıl yani? - Ben Bold Pilot’ta kalmak istiyorum, diğerlerine bakmayacağım. Halis Karataş neden böyle davranıyordu? - Kafam karışmasın diye söyledim… Özdemir Bey sanki Nedym’den daha umutluydu. O da iyi bir attı ama şanssızlığı Bold Pilot gibi bir ata denk gelmesiydi. Gezintilerini, idmanlarını Bold Pilot’la birlikte yapıyorlardı. Bold Pilot’a eküri koşan Nedym, 1996 yılı Gazi Koşusu’nda arızalanarak yarış pistlerine veda etti. BOLD PILOT’LI YILLAR Bold Pilot, yarış sahalarının gelmiş geçmiş en iyi atı olmayabilirdi ama en sevilen, inanılan, yengi ve yenilgilerini kendimizle özdeşleştirdiğimiz kahramanımızdı… Aslında Bold Pilot’ı bizlere en iyi tanımlayabilecek kişi, ona “Dert Ortağım” diyen Halis Karataş’tır… Ondan dinleyelim: - Bold Pilot’ın jokeylik hayatımda ayrı bir yeri var. Öncelikle bunu söylemek isterim. Beni etkileyen, çok akıllı olmasıydı. Kendine has hareketleri, tavırları vardı. Sahaya çıktığı zaman önce bir etrafını kolaçan edip, bakacak. Önünde ya da arkasında at görmeyi sevmezdi. Önündeki atı yakalamak için bilseniz bana ne zorluklar çektirirdi. Hatta bir defa bunun için beni alıp, kaçırdı da… Önündeki atı geçtikten sonra rahatlamıştı. Bir de bana, aksiyonunu yaparken yere basmıyor gibi geliyordu. Sanki yere basmadan gidiyordu. Müthiş bir güce ve çok fazla enerjiye sahipti. Bindiğiniz anda bunu size hissettiriyordu. Eşkâliyle, edasıyla tam bir şampiyondu… Bold Pilot’ın çok farklı özellikleri vardı. Diğer atların sabah idmanını, ortalama 10-15 dakikada tamamlarsınız; onunki 30-35 dakika kadar sürerdi. Önce uzun, uzun etrafını izler ve sonra kendini iyi hissettiğini belli edince idmana başlardık. Bold Pilot insanlarla iletişim kurmayı seviyordu. Örneğin; Özdemir Atman’ı gördüğünde dilini ısırmayı, Özdemir Bey bastonunla yanağına dokununca, dilini içeri almayı huy edinmişti. İletişim kurduğu bir başka isim de Begüm Atman Karataş’tı. Bir koşu öncesi yarış nallarını taktırmışlardı. Ertesi gün yanına geldiklerinde, fırsat buldukça, ayağını kaldırıp Begüm’e doğru uzatıyordu. Buna pek bir anlam veremediklerini söyleyen Esra Atman; Özdemir Atman'ın meşhur 'kara kaplı idman defteri'nde Bold Pilot'ın Gazi Koşusu hazırlıkları. 60 • www.tjk.org • O BİR EFSANE •
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAzNjM=