2019_Nisan

60 TJK’NIN SESİ NİSAN 2019 SAHİP ÇIKAMADIK... Her gün at sırtında olan bir halk ve her gün idman yapan atlar... İyi idman yapan atlar arasından üst düzey atlar yetişmiş. Babam, bu bölgeden Batı’da düzenlenen rahvan atı yarışmalarına birçok at gönderdi. Rahvan atçılığının da bu bölgeden çıktığını söyleyebiliriz. Rahvan, biz bu geleneğe sahip çıkamayınca Batı’da gelişim gösterdi. Biz, 9 kardeşiz. Babam vefat edince en büyük abim, Cemal Haznedar babamdan öğrendiği nalbantlığı, saraçlığı ve atçılık bilgisini bize aktardı. Diğer abim Emin Haznedar, 9 yıl boyunca Bitlis Rahvan Atlı Spor Derneği Başkanlığı görevini yaptı. Ağabeylerimin akşam saat 5’te idmandan ya da keyfi gezilerinden dönmelerini dört gözle beklediğim bir çocukluk geçirdim. Onların o at sırtında gelişleri, döndükten sonra kısa bir süre de olsa beni de ata bindirmeleri için gözümü kırpmadan beklerdim. “11 AYI KIŞ, 1 AY RAMAZAN...” Biz, Bitlis’te bugüne kadar birçok yarış organizasyonu düzenledik. Bitlis’e en yakın yerler olan Mardin, Ardahan ve Erzurum’da da birçok yarışa katıldık ve katılmaya da devam ediyoruz. Kimi zaman derece ile geldik, kimi zaman da gelemedik. Atçılığın vermiş olduğu, o kazanma sevincini de kaybetme hüsranını da yaşadık. Bitlis’te bir dezavantajımız var. Uzun süren, sert bir kış yaşıyoruz. Hatta, birine Bitlis’te kışı sorduklarında, “11 ayı kış, bir ayı Ramazan...” diye cevap vermiş. Hal böyle olunca, soğuk havanın atçılığa etki ettiği 6 aylık bir zaman var. Kar, 3 - 4 metre olsa da yağan karlar biriktiği için özellikle bizim idman yaptığımız yerlerde, 10 metre yüksekliğe kadar kar görebiliyoruz. Bu kış koşulları nedeni ile kış boyunca atlarımızı, formlarını tamamen kaybetmesinler diye sadece kepçeler ile temizlenen yerlerde dolaştırabiliyoruz. Bu sebeple, bahar geldiğinde sıkıştırılmış bir idman programı uygulamak zorunda kalıyoruz. Diğer yerlerde, bu idmanlar bir yıla yayılırken, bizim hem idman için hem de yarışmak için sadece 6 ayımız var. Biz, bize yakın olan illerde düzenlenen yarışların, Eylül - Ekim aylarına alınması için dua ediyoruz. Çünkü, Mayıs ayında düzenlenirse, atlarımız yeteri kadar hazırlanmamış oluyorlar. Bu nedenle, geleneksel atçılığın en zor yapıldığı yerlerden biridir Bitlis. ALİ ÖLEKLİ