2019_Kasim

bir isim koymuştu; “Kemik Fabrikası” … 1989, Mayıs sonu “bir yarış görsün” ile başladı. Ardından Ilgaz Koşusu kazanıldı. Ahmet Kesebir Koşusu, Bankocu’nun sebep bulamadığımız iki kötü koşusundan biri oldu. Ardından Palet ve İstanbul Belediye Başkanlığı Koşuları’nı kazanırken Bankocu, nazar değmesin dedirtiyordu. Hedef TJK Koşusu’ydu. Atımıza Ertul Cankılıç binecekti. Deklare sabahı, Gazi Koşusu’nu kazandığı Golden Prince’e bineceğini söylediğinde, Şükrü Ağabey mosmor olmuştu. Allahtan tam o sırada Mümin Hoca (Çılgın) yanımızda oturuyordu; “Bankocu’ya ben binerim” dedi. Bu belki de tarihi rekorun bir işareti idi… 3 Eylül 1989 tarihindeki TJK Koşusu’nun büyük favorisi, David Franco’nun Devir’i idi. O gün Bankocu mükemmel koştu. 2.26.52’lik rekor ile Devir’i de geçip, TJK Koşusu’nu kazandı. Beni ilk tebrik edenin David Ağabey olduğunu söylersem, “Atçılığın Asaleti” bir kere daha ortaya çıkar. Eylül ayında, 2019 senesi TJK Koşusu koşuldu. Aradan 30 sene geçmesine rağmen Bankocu’nun rekoru kırılamadı. Bu koşudan sonra Bankocu’da yine sorun yaşandı. Çok uzun sürmedi ama Başbakanlık Koşusu’nda at beklenen yarışını çıkartamadı. Ancak idmanlarda yine çok iyi idi. Süleyman Akdı ile Fevzi Çakmak Koşusu’nu, Ekrem Kurt ile 3000 metrelik Fetih Koşuları’nı sıkı rakiplere rağmen kazandı. Bu koşudan sonra Ekrem Ağabey; “1200’lerin orada nalın biri düştü. Koşuyu bırakacak zannettim, oralı bile olmadı. 3 nalla geldik ve kazandık” demişti. Sonrasında bizim “Kemik Fabrikası” yine üretime geçti. Bir kere daha denedik ama 1990 yılı sadece 4’üncü kaldığı tek bir koşu ile geçti. Tedavi 15 ay sürdü. 1991’de Bankocu, İstanbul’da ikisinde 3’üncü olduğu kolay yarışlar yaptı. O artık sağlıklı değildi. Koşarken ızdırap çekiyordu. Damızlık zamanı gelmişti ama benim yerim yoktu. TJK’dan da bir ses çıkmamıştı. Şükrü Ağabey Bankocu’yu İzmir’e götürdü. Ata uygun bir yer arıyorduk. İzmir’de iki kere daha start aldı ama kalitesi ile ancak 5’inci oldu. Tam o sırada Odhan Baykara Ağabeyim’den bir haber geldi. Güzel bir hara kurmuştu. “Hasan ata kaç para istiyor” diye soruyordu. Rahmetli Odhan Ağabey çok sevdiğim ve saydığım bir beyefendiydi. Magazin gazeteciliğinin de “Babası” idi. Atları çok sevdiğini de biliyordum. Hemen cevap verdim. “Ne parası. Para falan istemem. Sadece her sene 2 - 3 aşım hakkı versin; yeter...” 1992 Ocak ayında Bankocu, Baykara Harası’na gönderildi. Odhan Ağabey, ayrı bir jest yaptı. Tepel Kaşka isimli tayını da bana hediye etti. Anlaşmamız sadece sözlü idi. Yazılı bir şey yoktu. Ben atın satışını vermiştim. Bankocu daha sonra Ahmet Kavran’ın harasına gitti. Ahmet Bey de atı alırken kendisine aktarılan sözlere uydu. Ben senelerce Bankocu’ya kısrak gönderdim. Allahı var, Ahmet Bey bir gün olsun bana “Para” lafı etmedi. Baykara ve Kavran Haraları’nda Bankocu çok sayıda yavruya babalık etti. Örneğin; Güldita – Elodie – Gold Finger – Gamzelim çok başarılı yarışlar koştular. Bankocu, kısrak babası olarak da listelerde yer aldı. Anatolian Fire – Gaygana – Gönüldem – My Sea – Sarıkamışlı –Silver Dancer – Yudum – Zilcihan, Grup Yarışlar da kazanmış torunlarıydı. 40 seneyi aşkın at koştum. Bana keyif ve şeref veren çok atım oldu. Kupalı, kupasız çok yarış kazandım. Her atımın kendine göre aklımda kalan özellikleri vardı. Hiçbirini unutamadım... Ama 30 yıldır kırılamayan rekoru ve ahırın uzağında “Oğlum” diye bağırdığımda sesimi tanıyarak ahırın kapısını tekmeleyen Bankocu’yu hiç unutamadım. Unutamam da… 1989 YILI JOKEY KULÜP KUPASI, ÖZDEMİR ATMAN, HASAN SAYDAM’A KUPASINI TAKDİM EDİYOR... 31 TJK’NIN SESİ KASIM 2019