2017_Aralik

49 TJK’NIN SESİ ARALIK 2017 Sizi bu mesleğe kim teşvik etti? Aslında bu mesleğe dair tek bilgim, Türkiye Jokey Kulübü’nde at yarışlarının yapıldığı ile sınırlıydı. Liseyi bitirdiğimde ve sıra Üniversite tercihime geldiğinde kuzenim ile birlikte internette bölümlere dair araştırmalar yaptık. Yaşadığım şehire yakın olan Bursa’da Atçılık ve Antrenörlüğü Bölümü’nü görmek bizi heyecanlandırdı. Kuzenim birden atıldı, “İkimiz de antrenör olalım mı?” dedi. Daha sonra kendisi vazgeçti fakat ben kafama bu mesleği koymuştum ve hayvanları da çok sevdiğim için düşünmeden ilk tercihim oldu ve kazandım. Şimdi düşünüyorum da ne iyi etmişim, mesleğimi çok seviyorum. Hani derler ya yaptığın işi seviyorsan çalışmış olmazsın benim için antrenörlük öyledir. Ailenizde atçılık ile ilgilenen var mı? Atçılık ve Antrenörlüğü Bölümü’nü tercih etmenizi nasıl karşıladılar? Ailemde atçılık ile ilgilenen yok. Aslında çevremde de bu mesleği yapan kimse yoktu. Ailemi ikna etmem çok zor oldu. Özellikle babam bu bölümü tercih ettiğimde, benimle günlerce konuşmadı. Daha sonra annem ve benim yoğun baskılarımızdan dolayı kabul etmek zorunda kaldı. Aslında ailem farklı bir bölüm daha okurum düşüncesi ile kabul ettiler ama beni yolumdan hiçbir baskı çevirmedi. Şimdilerde ailem atlarım ile ilgili yorumlar yapıyor, yarışlarımı izliyorlar. Bu beni çok mutlu ediyor. Artık mesleğime saygıları var ve benimle gurur duyuyorlar. Antrenörlük sizin için nedir? Atın beslenmesi, bakımı, idman programı ve yarış programından sorumlu olmak ve doğru yarış eğitimi vererek safkanı yarışa hazırlamaktır. Tabii bunları gerçekleştirirken de hem atın sağlığını hem de çalışanların sağlığını göz önünde bulundurmak çok önemli. Sonuçta, bir at ile çok fazla insan ilgileniyor. Atlara yaklaşımınız ve iletişiminiz nasıl? Atlar gerçekten çok zeki ve hisleri çok kuvvetli canlılar. Yanlarına yaklaşırken mümkün olduğunca onları korkutmamaya özen gösteriyorum. Önce seslenir, beni görmelerini sağlarım, beni gördüklerinden emin olduktan sonra yanlarına giderim. Güven duyduklarını hissettiğim zaman onlara sakin hareketler ile dokunurum. Elbette korktuğum zamanlar da oluyor ama mümkün olduğunca onlara hissettirmemeye çalışıyorum. Atçılık ile ilgili hayalleriniz ve hedefleriniz nelerdir? Hedeflerimin çoğuna ulaştım diyebilirim. Gündüzeli Ekürisi’nin hedeflerime ulaşmamdaki payı çok yüksek. Tanışmamızdan bugüne kadar hep bana destek oldular, mesleki tecrübelerinden yararlandım. Buradan sizlerin aracılığı ile teşekkür ediyorum. Bundan sonra tek bir hayalim kaldı, 2 antrenör arkadaşım ile birlikte kendi atımızı koşmak istiyoruz. Türkiye’deki atçılık için neler söylersiniz? Yurtdışı ile kıyasladığımız zaman eksiklerimiz var, bakış açılarımız farklı fakat çok iyi safkanlarımız var. Türkiye’nin daha iyi yerlerde olabileceğini düşünüyorum ve buna tüm kalbim ile inanıyorum. Sizce sahalarda kadın olarak çalışmanın zorlukları nelerdir? Bence tek zorluk azınlık olmamız, yoksa erkeklerin yaptığı her işi kadınlar da yapabilir. Ben çok büyük bir zorluk görmüyorum. Kırsalda kadın seyisler yetişiyor projesi ile atçılığımızın içindeki kadın popülasyonu gün geçtikçe artıyor siz neler söylemek istersiniz? Çok yerinde bir proje olduğunu düşünüyorum ve projeye katkı sağlayan, ön ayak olan herkese çok teşekkür ediyorum. Sahalarda kadın çalışanların ciddi başarı kazanacaklarına inanıyor ve ben de ilerleyen zamanlarda kadın seyisler ile çalışmak istediğimi belirtmek istiyorum. İlk yarışınızı hangi safkan ile kazandınız? İlk yarışımı Hergele isimli safkan ile kazandım. Onun da ilk yarışıydı birlikte zafere uzandık. İlk Grup 1 Yarışını’zı hangi safkan ile kazandınız ve neler hissettiniz? Rebel Yell isimli ile safkan kazandım. Yıldırım Beyazıd Koşusu idi. O gün atımız kendinden yaşça büyük safkanlara üstünlük sağladı. Bir süre inanamadım bambaşka bir histi. Herkese nasip olur inşallah. Bundan sonraki hayalim; kendi atıma sahip olup onu koşmak... ‘‘ Kimdir? 1995 yılında Balıkesir’in İvrindi İlçesi’nde doğdu. Bursa’ya üniversite için kayıt yaptırmaya gittiğinde, “Ben burada yaşayacağım” dedi. Uludağ Üniversitesi Atçılık ve Antrenörlüğü Bölümü’nden mezun oldu ve 2 yıldır da hayallerindeki şehirde antrenörlük yapıyor. ■ RÖPORTAJ : DERMAN ALTUNBAŞ